wtorek, 28 maja 2013

Druga strona medalu

Dla przysłowiowego "Macho" życie barmana wydaje się być idealne, praca przez zabawę, sporo ciekawych sytuacji w pracy, możliwości zaciągnięcia do łóżka niezliczonej liczby panienek. Nie będę kłamał, że może tak być, bo co jest najtrudniejsze, dla chłopaka, w poderwaniu dziewczyny? Podejść i przywitać się. Tutaj ten etap jest całkowicie pomijany, to ona przychodzi do baru, wita się i zamawia, wystarczy się uśmiechnąć, powiedzieć coś zabawnego, a można być pewnym że wróci akurat do Ciebie po drugie piwo, czy co tam pije. Przy odrobinie szczęścia za drugim razem da się z nią zamienić kilka słów, więcej niż tylko przyjąć zamówienie, wyrazić zainteresowanie, zapytać czy jest sama itp. Później sprawy toczą się same, sielanka... Tylko nikt nie patrzy na to co dzieje się dalej, tu wszystkie kobiety powiedzą "dobrze Ci tak skur*****", ale  pochylmy się nad tym. Wykreujmy na nasze potrzeby sylwetkę barmana, musi jakoś wyglądać, nikt nie przyjmie strasznie brzydkiego barmana do pracy, musi być wygadany, musi znać się na wielu rzeczach i mieć bardzo szerokie zainteresowania, po co to wszystko? To proste, jeśli barman potrafi porozmawiać o samochodach, sporcie i systemie bankowym UE, to jest w stanie zatrzymać przy sobie sporą rzeszę klientów, jeśli do tego ma czarujący uśmiech i jest wystarczająco słodki, to także klientek. Więc weźmy na tapetę 21 letniego barmana, który zna się na tych rzeczach i nigdy nie narzekał na swoje powodzenie u kobiet. Wszystko jest na swoim miejscu. Pojawia się wyżej opisana sytuacja, dziewczyna wydaje się miła i choć mówi się, że związku nie powinno zaczynać się od łóżka, chłopak robi sobie jakieś nadzieje, budzi się rano robi śniadanie do łóżka, a ona patrzy na niego wystraszona i z przerażeniem w oczach mówi "muzę Ci coś powiedzieć... Bo... Ja mam chłopaka... Od trzech lat... Jesteśmy zaręczeni...". Chłopak bez słowa ubiera się i wychodzi, kilka dni później, Ona odwiedza go znów w pracy, chce porozmawiać, okazuje się, że zerwała zaręczyny, ale nie ma szans na nic między nimi, bo ona patrzy na niego jak na największy błąd swojego życia, który będzie rozpamiętywać do końca życia. Po roku pracy i kilku takich historiach zdajesz sobie sprawę, że wszyscy patrzą na Ciebie jak na wielki błąd w swoim życiu, poznane dziewczyny, ich byli faceci, Twoi ustatkowani znajomi, zaczynają źle się czuć, gdy na każdą wspólną randkę przyprowadzasz inną dziewczynę, rodzice, którzy mówią Ci że może czas na poważną pracę, w pewnym momencie stajesz na zakręcie, bo nie ma już nikogo kto by Cię wspierał i wtedy zdajesz sobie sprawę, że właściwie to lubisz swoje życie, swoją pracę mimo że nie znajdziesz w niej nigdy nikogo dla siebie, wtedy też stałeś się wspomnianym skurwielem, inaczej nie dałbyś sobie rady w tej pracy...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz